Dünkü hazırlık maçına gelmiş Mondragon eski takım arkadaşlarıyla konuşmak, hasret gidermek için. Bu adam Galatasaray'a gelmiş en hırslı en düzgün kalecilerden biriydi. Bazı maçlarda aşırı saçma hatalar yapıp sıçtığı oluyordu bazı maçlarda ise yemiyordu, gol atılamıyordu Mondragon'a. Maç boyunca konuştuğu Leo Franco'ya Galatasaray'dan, geldiği klübün büyüklüğünden bahsetmiştir herhalde Mondi..
Ama onu bize en iyi aşağıdaki resimler anlatır:
Atılan gollerden sonra Mondi kadar içten sevinen bir insan görmedim ben. Onda gördüğüm bu mutluluk,sevinçten sonra gollerden sonra diğer kalecilerin ne yaptıkları daha çok ilgimi çeker oldu. Maçın önemine bakmaksızın atılan her golden sonra deliler gibi sevinen Mondragon gibisi yok daha gözüme çarpan. Önemli maçlarda herkes sevinir ama işte bu adamınki ayrıydı. Bu yüzden her ne kadar 6 Kasım'da kalede olsa da herkesin kalbinde ayrı bir yere sahip oldu. O duyulan sevgi çok büyüktü ama onunda Galatasaray'a, taraftarlara, klübe olan sevgisi çok büyüktü. Nereden mi bu kadar eminim, cevap basit:16 şampiyonlukta o 16 dakika bekleyişte Mondragon'un gözünden düşen yaşlardan...
"Sana ağlayan kimdi. Seni kim candan sevdi. Gözyaşlarım anlatır."
Yollarımız daha sonra tekrar kesişir belki de.. Keşke...
Labels:
Galatasaray,
Mondragon,
pardaillan
5
comments
